กาพย์ยานีธรณีชีวประวัติของแซม

 

 

 

 

 

      ธรณีชีวิต                           เหล่านักคิดนักสร้างสรรค์

เราคือผู้ประพันธ์                     นามก่อนนั้นชื่ออ่อนตา

เกิดมาเพื่อประดิษฐ์                 เป็นนักคิด นักค้นหา

นักประพันธ์ปัญญา                 พรรณนาวาทะบุญ

 

เป็นบุตรชายคนเล็ก                 ครั้งยังเด็กช่วยค้ำจุน

พิมพ์พาพ่อนาบุญ                  “ยุพาคุณ แม่ของเรา

พี่สาวชื่อยุพิน”                      เราคนดินบ้านถ่านเผา

อีกคนกลาง ก่อนเรา                ชื่อพี่เจ้าสุกัญญา

 

น้าอ๊อดผู้เที่ยวท่อง                  เนื้อนาทองส่องนภา

ราตรีอยู่ชายคา                         เดินทุ่งนายามตะวัน

หลานชายถิรวิทย์”                ไมตรีจิตรักผูกพัน

แพรวมณี” ก็เหมือนกัน              หลานของฉันหวังพึ่งคุณ

 

ผมชื่อกัมปนาท”                   “วันทะมาศชื่อสกุล

ชื่อเล่นคง คุ้นคุ้น                      คนใจบุญเรียกว่าแซม

เกิดอยู่ที่โคราช”                     เป็นคนฉลาดหลักแหลม

ตอนเด็กหน้ามอมแมม             ก่อนชื่อแซมคือ บักเฒ่า

 

บักเฒ่าขี้แตกครับ                     ผมยอมรับเรื่องก่อนเก่า

หน้าชั้นเรียนของเรา                  เรื่อง บักเฒ่ามุกซิบเอย

สมัยนั้นยังเด็ก                           ป. เด็กเล็กหน้า เฉยเฉย

แต่งตัวก็ เชยเชย                        ไม่มีเลยกางเกงลิง

                                

ขี้ก็ลาดลงขา                              เพื่อนก็มาเที่ยวร้องวิ่ง

บักเฒ่าขี้ จริงจริง                       ยืนนิ่งนิ่งทนเอาไว้

เพื่อนมันแซวไม่หยุด                ผมเลยสุดจะทนได้

น่าละอายแก่ใจ                           เลยร้องไห้หน้าชั้นเรียน

 

ส่วนเรื่อง บักมุกซิบ                 มุกดิบดิบตลกเนียน

ตอนแต่งตัวไปเรียน                 พี่ก็เพี้ยนไม่ดูเลย

ซิบกางเกงของผม                   มัวแต่ก้มหน้ารูดเฉย

ไม่สนใจผมเลย                       ซิบนั่นเอ๋ยรูดมังกร

 ผมก็ร้องไม่หยุด                     ชาวบ้านรุดหน้ามาต้อน

สิ้นเสียแล้วมังกร                     ตัดซิบถอนไปด้วยกัน

คนในหมู่บ้านนี้                       อารมณ์ดีพาขำขัน

มีแต่หัวเราะกัน                        แล้วเรียกฉัน บักมุกซิบ

ไปถึงอนามัย                           ช่วยฉันได้แค่หักดิบ

ปลดไม่ออกหรือซิบ                อันกระจิบนิดเดียวเอง

หมอคนสวยช่วยหน่อย            อย่าได้ปล่อยให้ผมเซ็ง

ผมไม่ได้ร้องเพลง                   แต่ผมเองที่ร้องไห้

 

เพราะมันเจ็บปวดนัก               ของที่รักสุดหัวใจ

หากใช้การไม่ได้                     ยอดชายใจสลายแล้ว

สุดท้ายรอดปลอดอก               น่าตลกตายอายแก้ว

กระจกส่องรอดแล้ว                 เรื่องหมาแมวไม่ขำกัน

                                   

          คิดถึงวันก่อนเก่า            สมัยเราชอบแข่งขัน

มอเตอร์ไซค์ซิ่งกัน                   ที่เพื่อนมันซื้อมาแต่ง

ฉายา "บักโต่ซิ่ง"                      ได้จริงจริงเพราะเครื่องแรง

ถอดเสื้อไปวิ่งแข่ง                    กินน้ำแดงแข่งความไว

 

ต่อให้เราหนึ่งหลัก                    เสาไฟปักอยู่ใกล้ใกล้

แข่งกันสามเสาไฟ                    ใครแพ้ได้ออกกะตัง

เรียกผมว่า "บักโต่"                    น่าโมโหมากไอ้ดัง

ถนนสาย "เมืองรัง"                    เอากะตังมึงออกมา

 

ตอนนั้นอยู่ ม.ต้น                        มีถนนของคนกล้า

คนกับรถวิ่งมา                            ปรากฎว่าชนะมัน

จากนั้นมา โต่ซิ่ง                         ชื่อนักวิ่งจอมราชัน

ชนะการพนัน                              วิ่งแข่งขันกับมอไซค์

 

เลี้ยงฉลองน้ำแดง                       สุราแพงไม่แบ่งใคร

แฟนต้าน้ำอัดลมไทย                   กินกันได้อิ่มทุกคน

รถของ "บักตาโร่"                       โดนบักโต่ทำหมองหม่น

เร็วไม่พอสู้คน                              มันก็จนซึ่งปัญญา

 

กรรมการคือ "บักเต่"                    กองเชียร์เฮ้...โคตรจะฮา

"บักดัง" ไอ้เพื่อนซ่า                     ไม่เชื่อว่าจะแพ้ได้

เพื่อนของผมทั้งสาม                     ที่เคยหยามเหยียดใส่

บักโต่ซิ่ง บ่ใจ                               สู้ได้ไหมมอไซค์พัง

 

บัดนี้ผมชนะ                                  จบแล้วนะซึ่งความหลัง

อุบัติเหตุ ไอ้ดัง                               แล้วเอวังสิ้นแกไป

ก็เพราะเราเที่ยวเตร่                         ทำเกเรมาจนใหญ่

รถยนต์ชนมอไซค์                          ตอนแกไป ชมคาราบาว

 

เมียได้แต่ร่ำร้อง                              และพี่น้อง ก็หงอยเหงา

เพื่อนพ้องก็มอมเมา                        เรื่องมันเศร้าดื่มให้มึน

จากนั้นเพื่อนก็แยก                          วงเราแตกบุญไม่ขึ้น

เหล้าขาวกินให้มึน                          พอตื่นขึ้นแยกทางไป

 

 

                                      

         ตอนนี้ผมมีแฟน                     เธอก็แสนจะห่วงใย

รู้เอาอกเอาใจ                                   ดูแลให้ในครอบครัว

จบปริญญาตรี                                   ธรณีที่ติดตัว

สมัครงานไปทั่ว                               เงินติดตัวน้อยนับวัน

 

"ฐิติพร" ที่รัก                                    บุญเจ้านักได้แบ่งปัน

สุขทุกข์มีเท่านั้น                                แต่เหมือนฝันได้ร่วมทาง

สำรวจธรณี                                        สำรวจพี่อีกสักอย่าง

เรือสำรวจตรวจทาง                            แต่รักนางยังต้องแจว

 

        วันนี้จบบทก่อน                          พี่ง่วงนอนแล้วน้องแก้ว

แต่งขึ้นมาในแนว                               อ่านร้อยแก้วในร้อยกรอง

วันใดจำความได้                                 มีอะไรในสมอง

คิดคำได้คล้องจอง                              จะร้อยกรองให้ต้องใจ

 

 

edit @ 2 Nov 2010 04:10:47 by Mr.Kampanat Wanthamart

นายแซมกิโลวัตต์

นาย คือคำนำหน้าชื่อที่ใช้บอกว่าผู้เขียนเป็นผู้ชาย

แซม คือฉายา หรือชื่อเล่น

กิโลวัตต์ คือชื่อและนามสกุลมาจากตัวย่อภาษาอังกฤษสองตัวคือ K และ W

               K=KAMPANAT               (กัมปนาท)

              W=WANTHAMART        (วันทะมาศ)

ดังนั้นถ้าเห็นบทความหรืองานเขียนที่ไหนที่ลงท้ายด้วย

นายแซมกิโลวัตต์ หรือ MR.SAM-KW,

ก. วันทะมาศ หรือ KW (ก. วันทะมาศ),

แซมธรณีสุรนารีรุ่น ๑๑ หรือ SAMSUTGEO11

 

Tags