แล้วแต่แป๊ะ
posted on 10 Feb 2012 11:15 by samsutgeo11 in Poem directory Fiction, Lifestyle, Diaryแล้วแต่แป๊ะ
หนึ่งครั้งย้ำซ้ำซาก เบื่อมากมากนายบอกตั้งกี่ที
ถามว่าจะทำไรกินชาตินี้ ครูที่ดีของเรามันคือยังไง
จะให้เค้าสอนยังไงให้บอก ไม่ได้หลอกไม่ได้แกล้งนายไม่ไหว
อดกลั้นอารมณ์ทนต่อไป ถึงยังไงมันก็เป็นคนสอนเรา
คุณครูอาจจะกวนตีนกูบ้าง แต่กูไม่มีทางกูต้องทำอย่างคนเขลา
ถูกสับโขกด่าว่ายังไงก็เอา ถึงจะเศร้าใจบ้างแต่มันก็สอนกู
ดูถูกดูหมิ่นอย่างสิ้นคิด กระทบกระทั่งชีวิตถือว่าเป็นค่าครู
ด่าได้ก็ด่าแต่อย่าลืมให้ความรู้ ใช่ว่าจะด่ากูจนสาใจแต่ไม่มีเหี้ยอะไรเลย
แดกดันมันมากไอ้เอ็นจิเนียร์ กูมันโคตรจะเหี้ยทำไรก็ไม่เป็นตามเคย
ถามว่าเรียนมาจบมาได้ไงเฮ้ย ซื้อปริญญามารึปล่าวเอ่ยโคตรขึ้นเลยกู
หน้ามืดสวนกลับกูชักจะทนไม่ไหว เกือบอดใจไม่ได้ลุกขึ้นซัดหน้าคุณครู
ยังดีที่สติมีให้อดทนสู้ ก็ลองยอมมันดู ขอโทษมันที่พูดไม่ดี
ก่อนจะนอนไหว้พระอยู่ห้าครั้ง แต่ก็ยังอดคิดแค้นไม่ได้สักที
กราบพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์มั่นคงดี อีกสองทีคือกราบพระผุ้มีพระคุณ
คือบิดามารดาของข้าพเจ้า กราบแล้วนึกถึงเขาเราอบอุ่น
กราบที่ห้าบูรพาจารย์ผู้มีคุณ แต่นึกถึงท่านแล้วยังฉุนให้ทำยังไง
โกรธคือโง่ โมโหเขาว่าบ้า จะเย็นชากับคำพูดคุณให้ได้
แล้วแต่คุณแล้วแต่เธอจะคิดไง บูชาคุณทุกค่ำไปก่อนจะนอน
edit @ 12 Feb 2012 20:42:24 by นายแซมกิโลวัตต์ (ก. วันทะมาศ)